ร่งเอี้ยนพบว่าตนเองตั้งครรภ์แฝดสี่กับเจ้านายของเธอ หลี่จิ้งชวน ระหว่างการตรวจที่โรงพยาบาล ด้วยความแตกต่างทางสถานะที่มากและความไม่รู้เกี่ยวกับอนาคต เธอจึงตกอยู่ในความวิตกกังวลและความลังเลอย่างลึกซึ้ง กลัวว่าลูกๆ จะต้องทนทุกข์ทรมานเมื่อคลอดออกมาภายใต้การดูแลของเธอ และยิ่งกลัวความโกรธของหลี่จิ้งชวน บนม้านั่งในสวน เด็กหญิงแปลกหน้าใจดีคนหนึ่งปลอบประโลมร่งเอี้ยนผู้หดหู่ด้วยอมยิ้ม จากนั้น ร่งเอี้ยนได้เห็นปฏิสัมพันธ์ที่ยากจนแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นระหว่างเด็กหญิงกับแม่ที่ป่วย ความรักและความเข้มแข็งของแม่ลูกคนแปลกหน้าได้สัมผัสร่งเอี้ยนอย่างลึกซึ้ง ทำให้เธอขับไล่ความมืดมนในใจออกไป ตั้งปณิธานอันแน่วแน่ที่จะให้กำเนิดและเลี้ยงดูเด็กทั้งสี่คนนี้เพียงลำพัง โดยไม่คำนึงถึงท่าทีของหลี่จิ้งชวน
ความคิดเห็น